It's my birthday!

Vandaag ben ik jarig en daarom heb ik gisteren besloten een taart te bakken voor iedereen die zo lief is om langs te komen. Ik heb altijd al eens een cheesecake willen maken dus koos ik na een beetje research doen voor een taart met monchou. Omdat ik voor geen meter kan koken, bakken of mezelf überhaupt in leven kan houden in de keuken besloot ik voor de zekerheid ook alle ingrediënten te halen voor mijn bekende oreo brownies, die heel makkelijk zijn en altijd lukken. Ik heb uiteindelijk €35 betaald voor o.a. 900 gram monchou, digestieve koekjes en andere angstaanjagend veel calorie houdende ingrediënten (heeft verder niets te maken met de stille hint dat ik geld wil voor mijn verjaardag hoor).

Eenmaal in de keuken begon de ellende al bij de digestieve koekjes. Er stond in het recept dat ik hier 500 gram voor nodig had. Meer dan een heel pak dus. Ik heb drie kwartier lang met zweet op mijn voorhoofd die kutkoekjes staan kruimelen. Het was de eerste keer dat ik zo’n bodem maakte en ik heb vaak bij mensen cheesecake gegeten waarbij de bodem net niet goed was dus ieder brokje dat groter dan een millimeter was kreeg er van langs. Vervolgens moest hier boter bij maar ik twijfelde aan de hoeveelheid. 70 gram stond er, maar bij een ander recept waar maar 160 gram koekjes nodig was moest er 60 gram boter bij. Weer zo’n dilemma waar ik met mijn niet aanwezige keukentalent de zenuwen van kreeg. Ik besloot dat er misschien een fout was gemaakt in de hoeveelheid koekjes en maakte van de 500 gram die ik net met bloed zweet en tranen had staan kruimelen maar 250 gram (ik hoorde trouwens later dat je heel makkelijk de koekjes tot kruimels kan slaan in een theedoek maar dat wist ik niet.......). Vervolgens stond er dat ik de inhoud van twee vanillestokjes klein moest snijden en moest mengen met de 9 pakjes monchou. Ik sneed een vanillestokje open en hier zat een zwart goedje in. Ik besloot de inhoud er met mijn nagels uit te graven en maar een beetje tussen de monchou te proppen. Close enough.


Na nog wat ingrediënten toegevoegd te hebben (4 eieren, 250g suiker, een snufje zout, 150 ml crème fraiche en 150g slagroom) goot ik alles in het taartblik. Met pijn in mijn hart, want mijn bodem zag er na 10 minuutjes in de oven niet al te best meer uit. Het borrelde aan alle kanten en de boter lekte aan de onderkant uit een kiertje in het taartblik. Daar ging alleen al tien euro aan monchou..

De taart moest een uur in de oven en daarna acht uur in de koelkast. ACHT UUR!! Welke sadist bedenkt dat? Het is maar goed dat ik de rest van de dag afspraken had anders had ik met een stoeltje voor de koelkast gezeten om er iedere 5 minuten in te prikken. Anyway, vanochtend haalde ik de taart uit de koelkast en kom maar op met die virtuele schouderklopjes want damnnn hij is gelukt, en hoe! Trekt dus geen strak jurkje of te klein overhemd aan vanavond. Joe! x

Avondvierdaagse

Als kind liep ik altijd mee met de Avondvierdaagse. Ik liep dan de route van 5 km maar ik ben ervan overtuigd dat dat er altijd minstens 15 waren. Samen met mijn klasgenootjes rende ik altijd kilometers vooruit maar de moeders waren zo slim de winegums en Wicky’s bij zich te houden waardoor we na een minuut of 20 wel verplicht waren helemaal terug te rennen. Want ja, wat is een Avondvierdaagse zonder winegums en Wicky’s?

Gelukkig waren de organisatoren van de Avondvierdaagse er altijd goed op voorbereid dat alle kinderen volgestouwd met wicky’s zouden zijn. Gedurende de hele route stonden er Dixi wc’s langs de kant. Ik, met wat smetvrezerige trekjes, probeerde het altijd zo lang mogelijk op te houden maar op de derde avond had ik 6 wicky's op en hield ik het niet meer. Met tegenzin ging ik in de rij voor een Dixi staan. Mijn moeder had geen zakdoekjes bij zich en ook geen antibacterieel gedoe dus het was een behoorlijke deal voor mij om zomaar op zo’n ondergescheten wc te gaan zitten. Toen ik eindelijk aan de beurt was deed ik met een zuur gezicht de deur open maar tot mijn grote verbazing had de Dixi een wasbak. In die paar keer in mijn leven dat ik op een Dixi had gezeten had ik dat nog nooit gezien! Opgelucht deed ik mijn plas en begon ik na afloop mijn handen grondig in te zepen met het zeepje dat in de wasbak lag. Ja ja, zelfs een zeepje. Wat een luxe! Terwijl ik bedacht hoe belachelijk het was geweest dat ik mezelf die andere twee avonden de laatste meters met gekruiste benen bijna piesend in mijn broek naar de finishstreep had voortbewogen zocht ik naar het kraantje. Waar de fuck was het kraantje? Er ging een golf van paniek door me heen.. hoe beter ik keek hoe meer ik me realiseerde dat deze wasbak helemaal geen wasbak was maar een urinoir. En dat zeepje waar ik me net tot aan mijn ellebogen mee had in staan zepen was een urinoirblokje tegen vieze geurtjes. De rest van de tocht heb ik jankend met mijn handen in de lucht achter mijn moeder aangesjokt. Iedereen liep met een grote boog om me heen, alleen mijn beste vriendinnetje was zo lief me af en toe een winegum te komen voeren.

Deze foto kwam ik tegen op google, ik ben dus niet de enige die deze verkeerde interpretatie maakte

Got my driver's license!

WHIEEEHOEEEEE ik heb mijn rijbewijs!! Na 20 pakjes Valdispert en zo’n €1000 meer te hebben uitgegeven aan mijn lessen dan verwacht (want ja ik was weer eens eigenwijs en wilde het eerste jaar niet inzien dat 1x in de drie maanden lessen écht geen zin had) mag ik dan eindelijk alleen de weg op!

Vorige week dinsdag heb ik mijn rijbewijs opgehaald bij het gemeentehuis na een tergend lange anderhalve week wachten. Ik mocht ’s avonds rondjes rijden in mijn moeders auto op voorwaarde dat zij de eerste tien minuten naast me mocht zitten. Mijn moeder zetten het in iedere bocht op een gillen en kneep me bij ieder rood stoplicht in mijn arm omdat ze dacht dat ik het over het hoofd had gezien, maar ze hield zich aan haar woord en mocht ik na een paar rondjes in mijn eentje de weg op.

De rest van de week heb ik heel wat rond gereden. Voor ieder ritje dat normaal gesproken al te kort is om op de fiets te doen pak ik nu de auto. Toen ik afgelopen vrijdag brak in bed lag en de chocolade milkshake reclame van de Mac voorbij zag komen besloot ik een hangover meal te halen. Helaas was ik zó brak dat ik het verschil tussen de rem en het gaspedaal niet meer wist waardoor ik na nog geen twee minuten rijden ergens midden op straat was gestrand. Al met de ANWB aan de lijn vroeg ik een voorbijganger of hij niet even wilde kijken wat er mis was met mijn auto. ‘Geef eens gas dan?’ vroeg hij. En toen ik gas wilde geven realiseerde ik me dat het toch echt mijn rem was…


Anyway, ik heb dus nu geleerd dat rijden als je brak bent niet zo’n goed plan is en dat een benzineauto 10x zo kut is dan een diesel. File rijden met je koppeling, achteruit rijden met je koppeling, je stuur loslaten na een scherpe bocht omdat het stuur toch vanzelf weer recht draait, een piepje als je te dicht bij een auto komt zodat je bij inparkeren nooit echt echt hoeft op te letten, allemaal verleden tijd! Mercedes C klasse ik ga je missen! :’(

Gevulde tomaat met hüttenkäse

Na al dat gevreet rond de feestdagen vind ik het weer tijd om gezond te gaan eten. Aangezien ik veel te erg van lekker eten houd en de hele dag op sla leven voor mij geen optie is ben ik op zoek gegaan naar lekkere recepten die toch gezond zijn.

Een tijdje geleden at ik wel eens een cracker met hüttenkäse en tomaat als ontbijt. Lekker, maar geen succes voor mij aangezien ik me vaak verslaap. Ik nam de cracker dan mee de trein in maar omdat de hüttenkäse daar intrekt leek het net alsof ik een hoopje babyvoer at. Ik ben opzoek gegaan naar iets anders met hüttenkäse en tomaat en vond dit recept.

Ingrediënten:

Grote tomaten (bijv. Roma tomaten)
Hüttenkäse
Komkommer
Paprika
Knoflook
Paprikapoeder


kak, ik moet echt nog leren hoe instagram werkt maar ik heb deze foto dus niet meer onbewerkt.
Snijd de tomaat aan de bovenkant rondom open en haal met een lepeltje het vruchtvlees er uit. Snijd de komkommer en paprika in kleine stukje en doe deze samen met de hüttenkäse in een bakje. Beetje knoflook en paprikapoeder er bij, en eventueel nog wat peper en/of zout, mengen en nu met een lepeltje in de tomaat scheppen. Hoe simpel!

Gemütliche Weihnachten

Tenenkrommende kerstliedjes, als ontbijt een dikke bratwurst, al om 12 uur ‘s middags aan de glühwein, als lunch iets waar sowieso een shitload aan kartoffeln in zit en als avondeten vlees, vlees en nog eens vlees, oja en nog meer glühwein natuurlijk! Ik kan het maar over een land hebben: Duitsland! Tel hier foute kerstmarkten en heerlijke technofeestjes bij op en je komt uit op Berlijn. Laat ik daar nou precies de kerst hebben gevierd.

Toen ik las dat Berlijn bekend staat om de gezellige kerstmarkten zag ik markten voor me die lijken op de Intratuin bij ons rond de kerst. Leuke bewegende hertjes, treintjes, veel kerstbomen met natuurlijk de daarbij behorende kitscherige versiering en allemaal andere teringzooi die mensen in huis halen rond de feestdagen. Maar niks is minder waar. In Berlijn staat een kerstmarkt gewoon voor een verzameling kraampjes waar per minuut honderden kilo’s eten over de toonbank gaan. Zet hier emmers vol glühwein bij, een schaatsbaan en wat vuurtjes en je ziet precies voor je waar ik de afgelopen 5 dagen heb vertoefd.


Ik kan iedereen aanraden met kerst naar Berlijn te gaan!! De kerst wordt je daar zo je neus in gewreven dat je niks anders kunt doen dan het allemaal over je heen laten komen en genieten van hoe gemütlich het er is (en heeeel erg veel eten natuurlijk).

Tip: cosmetic organiser

Aaahh ik ben hier ZO blij mee! Al super lang was ik op zoek naar een bakje waar ik mijn make-up in kan opbergen. Ik hoorde dat de organisers in groothandels te koop zijn en op sommige webshops maar daar vond ik ze veel te duur. Ik besloot af te wachten en hoopte heel erg dat ik er ooit een in de winkel zou zien met een mooi prijsje. Voor het dobbelsteenspel van sinterklaas moest ik een aantal cadeautjes kopen voor €5,00. Ik besloot eens een kijkje te nemen in het rommelpad van de Kruidvat. Normaal loop ik hier met een grote boog omheen, al die plastic horloge's en cheetah portemonnee's doen pijn aan mijn ogen, maar dit bezoekje werd dik beloond! Kruidvat verkocht dé perfecte organiser. Ik heb nog een kwart seconde getwijfeld of ik hem zou inpakken als cadeautje voor het spel maar ik besloot mezelf die stress en misschien wel huilen op het einde van pakjesavond niet aan te doen. Een hele verstandige beslissing want toen ik na 59 minuten mijn ideale stapel pakjes bij elkaar had gespeeld gooide Tjeb 5; Iedereen geeft al zijn cadeautjes aan de gene rechts van zich.....